به شکارچی عزیز

از بچگی کمربند زیباوخنجرمرصع را می شناختم.شب ها که بی خوابی به سرم می زد دور از چشم همه پا برهنه به ایوان می رفتم واورا که با شکوه در ورودی آسمان ایستاده  وکمان کشیده بود می دیدم.کمی بعد توی حیاط بودم وبعدتر آخر باغ تازیک.سوار تاب می شدم و بلند بلند شعر می خواندم.کمان دار پنهان شب می دید  و شاید تحسینم می کرد.

آ سمان تهران ستاره ندارد یا خیلی کم دارد. کمان دار شب را نمی شود دید. چند شب پیش در یک روستا دوباره با آن شکوه اساطیری درخسید. صورت فلکی جبار(شکارچی) همیشه آذرماه خوب معلوم می شود. کمان وکمربند وخنجرش برق می زند.  و آدم را به یاد قهرمان های بی شکست می اندازد.

قهرمان آذر تولدت مبارک.